Verhalen uit het verleden

Over bewustwording gesproken:  { Voor ieder die geboren is vr 1945 }
 
van Herman Maas.


Wij zijn overlevers.
Kijk eens naar de veranderingen, die wij hebben meegemaakt.

  • Wij zijn geboren vr televisie, penicilline, polioprikken, diepvriesvoedsel, kopieerapparaten, plastic, contactlenzen en .... de pil.
  • Vr radar, creditcards, atoomsplitsing, laserstralen, ballpoints, pantys, afwasmachines, droogmachines, elektrische dekens, airconditioning en voor dat de mens op de maan liep.
  • Wij trouwden eerst en woonden dan samen. Wat ouderwets.
  • Wij werden geboren vr er huismannen waren, computerspelletjes en tweelingbanen.
  • Vr kinderdagverblijven, groepstherapie en verpleeghuizen.
  • In onze jeugd was een kever een insect en geen volkswagen en een ontsteking had toen niet met elektronica te maken.
  • We hadden nooit gehoord van TL, TV. CD. FM., pincodes, video, tapedecks, magnetrons, elektrische schrijfmachines, faxen, kunstharten en kunstnieren.
  • Tekstverwerkers, printers, draadloze telefoons, biogarde, emulgatoren, booreilanden en jongens met oorringen en piercings, hippies, yuppies en bom-vrouwen.
  • We waren er vr de A27, E9, B747, de TGV en de oecumene, vr de AOW, WW of VUT en het sofi-nummer.
  • Toen betekende Made in Japan gewoon rotzooi.
  • We hadden nog nooit gehoord van pizzas, Mac Donald en Instant koffie.
  • In onze tijd betekende HEMA Hollandse Eenheidsprijzen Magazijn en een zakhorloge kostte daar f. 1,00.
  • IJscos kosten toe 3, 5 of 10 cent. Een brief kon je voor 7 cent versturen. Een nieuwe auto kostte toen f. 2000,-, maar bijna niemand kon dat betalen. Benzine kostte 10 cent de liter.
  • In die tijd was het roken van een sigaret chique en interessant.
  • Aids was het Engelse woord voor helpers.
  • Een relatie had met zakendoen te maken en niet met een bed. LAT-relaties kenden we niet.
  • Wij wisten niet wat eten uit de maar was.
  • De kleur rose had met babys te maken en homo betekende mens. En een pot, die was om in te koken.
  • Wij waren er voor de uniseks en vr transseksuelen.
  • Wij moesten het doen met wat wij hadden of waren.
  • Wij waren de laatste generatie, die nog dacht, dat je een man moest hebben om een baby te krijgen.

Geen wonder toch dat wij soms zo in de war zijn en dat er een generatiekloof is.
Maar wij hebben het overleefd.
En dat is een reden om het te vieren.


Hier volgt een kleine belevenis uit mijn Rotterdamse tijd.

van Herman Maas.

 

Juni 1959. Sectie 6 Rotterdam-Waalhaven.

Aangeboden werd door de firma van Dijk (importeur van exotische dieren ) uit Tilburg een document voor de invoer van 1000 apen en door mij afgehandeld.
Kort daarna brak op de kade bij onze sectie waaraan het zeeschip gemeerd lag de hel los, want iemand dacht vrijmaken ten invoer houdt tevens in het in vrijheidstellen van 1000 apen.
In no time had de meute apen zich verplaatst van het zeeschip naar de wal en bij gebrek aan bomen had een aantal zich genesteld in de los- en laadkranen en zich verder verspreid over een aantal douaneloodsen.
Het gevolg alle normale werkzaamheden werden gestaakt en iedereen trachtte alleen of in groepsverband apen te vangen en dit leidde tot dol komische situaties.
Ja zelfs n aap had de brutaliteit om in onze fietsenstalling een zadeldekje - rijkseigendom - te bemachtigen en ging er mee van door.
U begrijpt het wel.
De sectie liep leeg en het groene leger mengde zich geducht in de strijd echter zonder resultaat.
Want welke aap laat zich nog kooien na van de vrijheid geproefd te hebben.
Zouden apen menselijke trekjes hebben?!

Het festijn heeft uren geduurd.
Pas nadat de fa. Van Dijk met een grote ploeg vangers voorzien van de benodigde vangnetten waren gearriveerd kwam de rust terug en genoten wij na van deze van buitenaf opgelegde werkonderbreking onder de noemer Broodje Aap.


HOE SMAAKT ROOMBOTER !

van Herman Maas.

 

En van de bijzonderheden van het dorp Putte is, dat er in het bosgebied gelegen aan de weg naar Hoogerheide twee grote joodse begraafbegraafplaatsen zijn aangelegd. De eigendom en het beheer er van berust bij de joodse gemeenschap in Antwerpen. Dat men voor Nederland koos, vloeide voort uit de omstandigheid, dat men de dode alhier in een lijkwade mocht begraven alsmede het realiseren van een onbeperkte tijdsduur van het grafrecht., dit in tegenstelling met Belgi waar dit niet mogelijk was.

Dit alles resulteerde, dat regelmatig uitvaarten van uit Belgi via het douanekantoor Putte plaatsvond. Daar een dode volgens de douanewetgeving onder het begrip roerende goederen valt moest de begrafenisondernemer bij ons een vergunning aanvragen voor de tijdelijke invoer van een lijkkist, zodat hij vrijgesteld werd van het betalen van rechten.

Wanneer van uit Antwerpen de uitvaartstoet bestaande uit de lijkwagen en tientallen grote Amerikaanse sleen het kantoor naderde, stopte deze bij de slagboom. De begrafenisondernemer stapte niet normaal uit, maar op een elegante wijze. Zette zijn bolhoed op en liep niet, maar schreed naar onze ambtnaar bij de slagboom met in zijn hand de vergunning. Daar aangekomen lichtte hij zijn bolhoed knikte naar onze ambtenaar en toonde de vergunning. Waarna de ambtenaar toestemming gaf, dat de rouwstoet mocht vertrekken. Het was een indrukwekkend schouwspel.

Al het verkeer stopte en voorbijgangers bleven staan en aanschouwde het toneel met eerbied voor de dood.
Op de begraafplaats vonden nog enkele rituelen plaats zoals wassing van de dode en wikkeling in een lijkwade voor de ter aarde bestelling. Na de plechtigheden vertrok de lijkwagen met kist richting Antwerpen.
Onze begrafenisondernemer was n van onze aangevers van goederen, waarmee een zekere vertrouwelijke binding ontstond. Tot dat de commandant van de rijkspolitie bij een gesprek mede deelde dat op de joodse begraafplaatsen regelmatig in de nachtelijke uren partijen roomboter werden afgeleverd.

Op dit moment ging ik twijfelen aan het vertrouwen,dat wij hem jaren geschonken hadden. De datums van aflevering en opslag van de boter en de door ons verleende vergunningen tot in -en uitvoer van een lijkkist bleek, dat hier tussen een verband bestond.. Want na de dag van aflevering van de boter, vond er een begrafenis plaats. In overleg met de commandant van de Rijkspolitie, zou ik hem inseinen, wanneer er begrafenis zou plaatsvinden en hij zou die avond er voor bij de begraafplaatsen posten. Het was raak, want het klopte. Er werd voor de dag van de begrafenis door hem vastgesteld,dat op de begraafplaats in de nachtelijke uren roomboter werd afgeleverd.

Toch zit men met een probleem. Ook ik. Want de begrafenisbranche is toch nog omgeven - toen en nu - met een zekere schijn van afstandelijkheid.
Je gaat namelijk niet zo gauw over om een lijkwagen aan te houden om deze te gaan visiteren, ook al vermoed je smokkel fraude. In samenhang met mijn Belgische collega hebben wij in goed overleg de zaak opgelost.

Toen de lijkwagen terugkwam van het kerkhof hebben wij deze laten stoppen bij het Belgische kantoor en de begrafenisondernemer ontboden voor een gesprek. Toen hij mij zag, begreep hij, dat het mis was. Hij gaf, na enig verweer toe, dat hij in de lijkkist een partij roomboter vervoerde en ruiterlijk erkende in de fout te zijn gegaan.
De Belgische ontvanger heeft de zaak verder keurig afgehandeld, zodat de buitenwereld er geen kennis van kon nemen. Wel kon het Belgisch kantoor feest gaan vieren omdat een gedeelte van de boete en waarde van de in beslaggenomen goederen een deel uitmaakt van hun beloning.

Terugdenkend en het uitgestreken doodbidders gezicht van deze begrafenisondernemer voor mijn geest halende, was hij waarschijnlijk de enige begrafenisondernemer ter wereld geweest, die voor zijn lijkwagen een winstgevende retourvracht wist te realiseren.
Dit zou hem waarschijnlijk het predikaat smokkelaar van de eeuw hebben opgeleverd.

Een vraag blijft nog open: Hoe reageert een vrolijk gezelschap die aan de lunch zit en zijn broodjes rijkelijk besmeert met roomboter als de gastvrouw de volgende opmerking maakt?
De heerlijke roomboter, waarmee u uw broodjes smeert, is van morgen nog vervoerd in een lijkkist kort nadat de dode ter aarde is besteld. Eet men gewoon door of worden sommige lijkbleek en verwijderen zich snel naar een zekere plaats Ik weet het niet?
U misschien wel!


Terug naar archiefpagina